Jejay

วันนี้ไปสมัคร walk in Omanair มาค่าาาา แบบว่าไปสดจิงๆ

เมื่อคืนคุยเอ็มกะคุณพี่น. เื่รื่องการ Login เข้าระบบของเวปเกี่ยวกันแอร์ชื่อดังเวปหนึ่ง แม่งงง!!! เข้าไม่ได้สักที

กดลืมพาสเวิร์ด ให้มันส่งเมลกลับมาให้ ก็ไม่ส่งมา

 

เอาใหม่ๆ สมัครใหม่แม่งเลย อืมๆ ท่าทางเข้าท่าๆ ไม่ส่งเมล์ให้ก็ forward อีก บอกว่าจะส่งกลับภายใน 24 ชม.

.

.

.

 เออ นานไปไม๊

.

.

แม่ง ส*ดดดดด เอาไงแน่ฟระ!!!

 

เข้าเรื่องๆๆๆ นี่ยังไม่ถึงเนื้อหาจิงๆ น่ะค่ะ คือพอนึกขึ้นได้มันจี๊ดดดดด! อ่ะค่ะ

สรุปว่าคุยไปมาคุณพี่น. ก็ทักว่า ไม่ไป walk in omanair ล่ะ พรุ่งนี้

พรุ่งนี้!!! เออพี่ค่ะ รูปถ่ายก็ไม่มี resume ก็ยังไม่ได้ทำ แต่คิดไปคิดมา

.

.

.

เอาว่ะ เปงไงเปงกัน ฮ่าๆ ปั่น resume สิคับ ปั่นเสร็จนอน เป็นตาย.

ตอนเช้าวันสมัครไปถ่ายรูป ฮ่าาๆๆๆ หน้าเหียกมาก แต่ก็น่ะทำไงได้ก็หน้าตูนะน่ะ

เสร็จแล้วสิบโมงครึ่ง ขึ้น taxi โรงแรม Amari เออ อยากจะบ่นเรื่่องตาลุง taxi จิงๆ เด๋วค่อยมาอัพเรื่องนี้ที่หลังเด๋วไม่เข้าเรื่องสักที  ฮ่าๆ

 

พอเข้าไปในโรงแรม ตะลึงคับ คนเยอะมากกกกกก เราก็ตัวลีบๆเข้าไปรอ แล้วรอเล่า จนเกือบเที่ยงครึ่ง เลยแอบขึ้นไปชั้นแปด (คือจิงๆสมัครชั้นแปด แต่เค้าให้ไปรอชั้นเจ็ด) คนเยอะมากกกกกก อีกเช่นกัน ก็ไปรอๆอยู่ชั้นแปด สรุปว่าสัก บ่ายโมงครึ่ง เค้าไล่ไปรอชั้นเจ็ดเหมือนเดิม

.

.

.

เพื่ออออออ  อะไรเนี๊ยะะะ กรู เอาว่ะ เค้าบอกว่าจะจัดคิวดีๆให้ เออ เชื่อๆเค้าหน่อย ต่อจากนั้นก็

รอ

รอ

รอ 

จนถึงสักบ่ายสี่ ได้เข้าห้องวัดส่วนสูง  ก็ไปนั่งข้างๆคนๆนึงคือไม่ได้ถามชื่ออะค่ะ สรุปว่าสมมติว่าชื่อ หญิงมั่น แล้วกัน เหอๆ ก็คุยไปเปงระยะๆ คุณญิงมั่นก็ 

"เออ ยืมลิปกลอส หน่อยได้มั๊ย"

.

.

.

เออ ปกติ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันน่ะคับว่าเค้าถือกันรึป่าวจะว่ายังไงล่ะ

รังเกียจอ่ะ ขอโทดคุณหยิงมั่นด้วยน่ะคับ คือเปงใครถ้าไม่ใช่เพื่อนผมก็ รังเกียจหมดหล่ะคับ

แต่ไม่รู้ตอนนั้น อะไรดลใจผม เหมือนว่า คุณหญิงมั่นจะรู้อะคับว่า ผมมีกลอสอยู่ จะโกหกมันก็อะไรอยู่

สุดท้าย....ก็ให้ยืม ตอนนี้ก็ยังแอบด่าตัวเองอยู่ ทำไมให้เค้ายืมมม 

พอยื่นไปให้ 

คุณหญิงมั่น "ไม่มีสีแดงหรอค่่ะ"

.

.

ยัง ยังจะเรื่องมาก ตูไม่มีโว๊ยยยยย สรุปแล้วใช้ม่ะ ก็ใช้ อยู่ดี ทำไมไม่เอามาเองล่ะค่าาาาา

 แค่ให้ยืม ผมก็น้ำตาตกในแล้ว  Oh Oh it's  hurt !!! stila ตู ถ้าคุณเปงเริมผมจะทำยังไงงงงงง

แล้วสีปากคุณเธอก็มาติดพู่กันกลอส ผมอีก สีแดงแจ๊ดดดด  it's  hurt again

ต่อจากนั้นก็รอ

รอ

และรอ จนถึงตอนวัดส่วนสูง ตื้นเต้นๆ

แต่ว่า.....

.

.

ตอนผมยื่น เค้าก็ดู resume ผม  ถามว่ามีคะแนนโทอิคไม๊ ผมตอบว่าไม่มี จิงๆแล้วผมมีคับแต่มันน้อยอ่าา

ก็ในใบประกาศบอกไม่เอาโทอิคนี่น่าาาา

เค้าเลย บอกว่าจะโทรนัดสัมภาษพรุ่งนี้ แต่ในความคิด ผมว่ามันเปงการปฏิเสธน่ะน่ะ

 

สรุป  ส่วนสูงก็ไม่ได้วัด น้ำหนักก็ไม่ได้ชั่ง ตกลง เมิงให้ตูรอไรคับ ข้าวก็ไม่ได้กิน หิวน่ะโว๊ยยยย บอกกูตอนบ่ายโมง ตูก็ไปลั่นล้าที่แพตตินั่มแล้ว เซง เซง

 

แต่ก็น่ะครั้งนี้ ผมไปไม่หวังไรอยู่แล้ว ครั้งหน้าจะได้รู้วิธีเตรียมตัวดีๆ 

หลังจากนั้นก็ไปโซย เนื้อย่างกับเพื่อน แต่ก็แอบอายอ่ะ เพราะเหมือนป้ามาก ฮ่าๆ โดนเพื่อนล้อว่า เมิงเปงคุณครูหรอ แถมเรียกเรา คุณครู อีกหน่ะ ฮ่าๆ เลยพาด นักเรียนไปหลายดอกให้หายเครียด 

เฮ้อออ สบายใจล่ะ ขอบคุณเพื่อนๆ ทีรับอ่านน่ะคับ

ไปล่ะ (ตัดจบซะงั้น ฮ่าๆๆ)

 

เพิ่งรู้ว่า omanair เค้าชอบสีแดงกัน ครั้้งหน้าลองแต่งแบบนี้ไปสมัครดูดีก่าาา ฮ่าๆๆๆ

สวัสดีคับ หลังจากอัพบล๊อก เมื่อนานมาแล้วก็กลับมาใหม่อีกครั้ง หลังจากที่กลับไปขอนแก่นเพื่อทำเรื่องจบ ก็กลับมากรุงเทพอีกครั้ง พอกลับมาก็พบว่า.... รกคับรก ไมบ้านมันรกแบบนี้ สงสัยเพราะตอนช่วงที่ผมไม่อยู่ พี่ชายกระผมได้มาสอบที่กรุงเทพ เลยมาค้างที่บ้าน ก็ไม่ได้ว่าไรหรอก จิงๆแล้วมันก็รกนิดหน่อยก่อนกลับขอนแก่นอยู่แล้วน่ะนะ เหอๆ ระหว่างที่เก็บบ้านอยู่ สายตาก็ไปสังเกตเห็น วัตถุแปลกๆ ขยับๆ อยู่ที่พื้น เลยไปดู ใกล้ๆ ปรากฏว่า มันเป็น หนูคับลูกหนู ตัวเล็กๆเหมือนเพิ่งเกิด เลย ข้างๆก็มี กระดาษทิชชู่กองไว้ เราก็งงๆน่ะ แต่ตอนนั้ีนไม่รู้จะทำยังไงกับมันดีเลยตะโกนเรียกบอกเพื่อน

"แก มีลูกหนูมานอนอยู่ที่พื้นด้วยอ่ะ ทำไงดี"

"เอาไปทิ้งดิแก" เพื่อนจอ (นามสมมติ) บอก

ทิ้งหรออ แต่ก็คิดวิธีอื่นไม่ออก ก็เลยเอาว่ะ เปงไงเปงกัน เดินไปหยิบไม้กวาดกะที่โกยขยะ

"แก...ทำให้หน่อยดิ" เหอๆ ก็เค้าไม่กล้านี่หน่า  มันตัวเล็กๆนอนดิ้นไปมา ก็ทำไม่ลงอ่ะ สรุปเลยต้องยืมมือเพื่อนซะงั้น (ขอบคุณคับเพื่อน)

หลังจากจัดการโดยเอาไปทิ้งที่ถังขยะหน้าบ้าน คุณเพื่อนรัก นามสมมติ บอ ก็มาหา แล้วออกไปที่เซนทรัลกัน สามคน ระหว่างที่ช้อปไปได้สักพัก ก็ชักหิวล่ะ ไปกินข้าวดีก่าาา ก็มีโทรศัพท์ โทรเข้ามา อ๋อพี่ชายผมนี่เอง

"พี่..มีไรหรอ"

"เออ แก เข้าบ้านยัง"

"เข้าบ้านแล้ว แต่ตอนนี้ออกมากินข้าวกับเพื่อนมีไรหรอ" ในใจก็คิดว่าพี่เราต้องลืมของก่อนกลับขอนแก่นแล้วฝากเราเก็บไว้แน่ๆเลย ไม่ไหวๆ

"อ่าวหรอ เออ แก ที่หิ้งรูปอาเหล่าม่าน่ะ จำได้ม่ะ"

"อืมๆ ที่หิ้้งรูปมีไรหรอ" มาสเต๊ปนี้ลืมของแน่ๆ

"ป่าวๆ ที่พื้นหน้าหิ้งรูปอ่ะ เห็นหนูม่ะ"

โถนึกว่าไร อุสาโทรหาเรื่องนี้นี่เอง

"เออๆ เห็นๆ แต่เอาไปให้ทิ้งแล้วล่ะ "

หลังจากจบประโยคนั้นหล่ะคับ 

"ไอ้บ้าาาา เอาไปทิ้งทำไม"

งงสิคับแล้วไม่เอาไปทิ้งให้ทำไงอ่ะ ก็เลยตอบประชดไปว่า "อ่าว แล้วพีฺฺ่...จะให้เจทำไงอ่ะ ให้เอาไปเลี้ยงหรอ หนูบ้านน่ะพี่"

"ไม่ช่ายยย..."

อ่าวแล้วให้ทำไงอ่าา

"แกเห็น กองทิชชู่ใช่ม่ะ"

"อืมม เห็น ไมหรอ"

"นั่นหล่ะๆ อุตสาห์เอามันไปนอนไว้ตรงนั้น"

"แล้ว..เพื่อ..." ผมก็งงๆ อ่ะ ว่าจิงๆแล้วพี่ชายต้องการให้ผมทำไงกะน้องหนูจิงๆกันแน่

"ก็ เด๋วแม่มันก็มารับไง"

เออ เออ พี่คับมันเปงหนูน่ะคับ แล้วคุณพี่คิดว่าหนูมันมีความคิดขนาดนั้นเลยหรอ แบบว่า

แม่หนู "ลูกจ๊ะ ลูกเล่นแถวนี้ก่อนน่ะจ๊ะ เด่วเย็นๆแม่มารับ"

น้องหนู"งับ แม่ เย้ๆ นอนกลิ้งบนพื้นสนุกจังเยย"

มันจะเ็ป็นแบบนั้น ได้ไงฟระ โอ๊ยตูจะบ้าตาย  นี่มันไม่ใช่การ์ตูนน่ะเฟ้ยยยย

แต่ก็ยังเห็นจิตใจด้านดีงามของคุณพี่ชายสุดประเสริฐ เลยว่าไม่ลง ได้แต่ตอบไปว่า

"อ๊ะ ทำไงอ่ะเค้าทิ้งไปแล้วง่ะ แต่ไม่ได้ฆ่ามันน่ะ"

"เออ ช่างเหอะ" เสียงปลงๆ แล้ววางสายไป

จากนั้นความรู้สึกผิดต่อน้องหนูก็ซึมแทรกไปที่จิตใต้สำนึกเล็ำกๆของผม รู้สึกผิดต่อ น้องหนู

"น้องหนูจ้า พี่ขอโต๊ดดด   ฮือออ "

มันเปงอารม แบบว่าภาพน้องหนูมันติดตาอ่ะ หลังจากคุยกะพี่ ผมก็รู้สึกผิดต่อน้องหนูน่ะ แบบว่าพี่ผมประเสริฐมากเลยอ่ะ เหมือนผมเลวมากที่ทำกับน้องหนูแบบนี้ ฮืออ พี่ขอโต๊ด

ผมว่าก่อนนอนผมจะสวด อุทิศส่วนกุศลให้น้องหนูแล้วกัน 

เอาเปงว่าใครเจอเหตุการณ์แบบนี้ก็น่ะคับ เอาทิชชู่ให้มันนอน เด๋วเย็นๆแม่มันจะมารับน่ะคับ ไม่ต้องห่วง

ป.ล. ขอให้น้องหนู ชาติหน้าอย่าเกิดเป็นหนู ขอให้ชาติหน้ามีความสุขมากๆน่ะ อโหสิให้พี่กะเพือนด้วยยย

 

 

สวัสดีพ่อแม่พี่น้อง ขอกล่าวสวัสดีทุกคน...

.....

.....

อืมมมมม

ก็ขอฝากเนื้อ ฝากตัวด้วยน่ะค้าบบ